De Vuurtorentrail op Ameland. Ik had er helemaal zin in!! In de week voorafgaand aan het weekend, was het zulk mooi en warm weer. Heerlijk in het zonnetje gerend. Samen met Nynke een voorbereidend loopje gedaan in het Kuunderbos. Flink getraild door het bos en die ellendige steile trap daar op gehobbeld. Kort broekje aan, genieten…. Bij thuiskomst hebben we de weersvoorspelling voor het weekend bekeken….. **verdrietige smileyface** Wordt het k*k weer. Nou ja, niks aan te doen, alles is geregeld, dus gaan met die banaan.

Omdat het een mooi excuus was om een heel weekend op het mooie eiland te vertoeven, had Nynke geregeld dat we in het vakantiehuisje mochten logeren van haar oom en tante. Echt top!

Vrijdagavond zijn we naar Holwerd gereden om met de boot naar Ameland te gaan. Stormen en regenen….! Ojeetje, nou ja. Alles wat nu valt, valt morgen niet meer…. Zeggen we dan maar hoopvol. We mochten vrijdagavond even de auto mee van Ome Jaap om de startbewijzen op te halen in de plaatselijke sporthal. Na 3 keer verkeerd gereden te hebben, konden we eindelijk 2 minuten voor sluitingstijd nog onze startnummers in ontvangst nemen. Dat verkeert rijden bleek achteraf een hele prestatie. De sporthal was ultra dichtbij en eigenlijk kon je niet verkeerd gaan. We hebben afgesproken dat we googlemaps de schuld geven…

Zaterdag was het prachtig trail-ren-weer. Heel af en toe het zonnetje, toch wel wat wind (maar niet te veel) en een verdwaald regendruppeltje. Prima temperatuurtje om te rennen, kon eigenlijk wel in een T-shirt. Uiteraard hadden Arjan en ik onze De-Wilp-runners shirt aan!

Arjan en ik deden 18 km, we moesten om 12.45u starten. Het handige was dat Nynke nog meer familie op Ameland heeft wonen. En wel aan het plein waar de start was. Dus we konden onze jasjes bij hen in de schuur leggen. Nynke en Gerard werden om 13.15u aan de start verwacht, zij hebben 6 km getraild.

De startbel ging klokslag 12.45u en we konden ervandoor. Arjan was ik meteen al kwijt, hij had zich al voor de bel naar voren ge-elleboogd. De eerste km was op de weg, richting het bos. In het bos werd het pad aanzienlijk smaller en ontstond er af en toe een filevorming. De eerste 3 km heb ik geregeld moeten wandelen omdat ik er niet langs kon. Daarna kwam we in duingebied en kon er weer ingehaald worden. Ik moet zeggen dat ik het wandelen niet als negatief ervaren heb. Iets wat ik tijdens ‘gewone’ hardloopevenementen wel snel heb, omdat mijn “gemiddelde tijd naar de knoppen gaat”. Ik wist niet goed wat ik kon verwachten tijdens deze trail, dus heb me rustig (door de filevorming) gehouden. Het is een fantastische ervaring! Door bos, erg smalle paadjes vol boomstronken en natuurlijk bomen, laaghangende takken en struiken met en zonder prikkels eraan. Beetje mieterig de prikkels ontweken, omdat ik mijn nieuwe Asics broek aan had… Hihi… Na het bos kwamen we bij duingebied, door het zand, vaak omhoog en naar beneden. Mijn benen konden het goed volhouden, het viel mij niks tegen. Toen kwam er een lang stuk over de duinen heen, je liep parallel aan het fietspad, maar dan heel cool bovenop de duinen. Je kon het hele eiland over kijken, de vuurtoren was in zicht, rechts het bos en links duinen. Gelukkig had ik wind mee. Ik probeerde Arjan nog ergens te bespeuren met zijn knalgele muts, maar dat was bijna niet te doen omdat je zo op de grond moest letten. Er kwam daarna een heel stuk door de duinen heen, kris kras over paden, over heide (erg smal paadje met enkelverzwikkings-gevaar) over duinen zo op weg naar het strand. Op het strand stond een straffe wind, ik heb heerlijk genoten van de hoge golven en de wilde zee. De wind kwam van de zijkant landinwaarts. Een klein beetje in de rug. Prima te doen dus. Veel renners stopten even om een selfie te maken en filmpjes te schieten van de golven. Helaas had ik mijn camera niet mee. Een volgende keer gaat ie echt wel mee, want je ziet zoveel moois onderweg. Van strand gingen we op het ruiterpad, dit pad was ongeveer 1.5 km. Dat was zwaar, afzien en pittig! Goed 10 minuten door mul zand gezwoegd, om vervolgens weer op het strand uit te komen. Daar was het zand weer hard en goed te belopen. Bij 14 km was de eerste verzorgingspost pas. De Vuurtorentrail is een bekervrije trail. Je had een bekertje moeten kopen bij de start, anders kon je niet drinken. Veel lopers hadden daarom een waterzak mee onderweg. Ik had voor beide opties niet voor gekozen, maar ik heb nog wel een banaantje meegegraaid. Het was ook nog maar 4 km te gaan. Bij het verlaten van het strand was het een steile klim naar boven. Die heb ik aan het eind moeten wandelen, knap zwaar. Je ging zo van de duinen het bos weer in. Om vervolgens een pittige 3 km tegemoet te lopen. Deze bestond uit steile klimmetjes en steile afdalingen, scherpe bochtjes en een fantastische omgeving! De laatste km was dezelfde weg als de eerste km. Je rook de finish! Als verrassing stond Arjan mij op te wachten bij de ambulance. Hij had ze zo gek gekregen om de lichten aan te doen, toen hij mij zag. De mannen zaten heftig zwaaiend in de auto! Wat een leuke binnenkomst. Met een tik op de billen kreeg ik nog een aanmoediging om er een eindsprintje uit de knallen! In 1.59 uur kwam ik over de finish. Als beloning een super gave medaille gekregen. Gerard en Nynke gaven mij mn jasje tegen de kou, we hebben een soepje gegeten en een Nobeltje gescoord. Met een voldaan gevoel zijn we teruggelopen naar het huisje om een heerlijke warme douche in te stappen!

Terugkijkend op deze trail heb ik niet kunnen voorspellen dat ik dit zo leuk zou vinden. Het was een super mooie ervaring en zeker voor vele herhalingen vatbaar. Tijdens het rennen was ik totaal niet bezig met nadenken, met pijntjes, met lastigheden van het werk iod. Ik had al mijn aandacht en concentratie nodig om niet mijn enkels te verzwikken. Nee gekheid, het is een ideale manier om je hoofd leeg te lopen, om even nergens anders mee bezig te zijn dan je voetenwerk, de natuur en met genieten! De gemoedelijke sfeer en de enthousiaste vrijwilligers maakten het tot een zeer geslaagd evenement. Ik kan het iedereen aanraden om eens te proberen!

Nynke & Gerard kwamen gezamenlijk over de finish in 43 minuut.

Arjan kwam in 1.37 uur over de finish. Top gedaan allemaal!!!!

 

Groetjes Larisa