Marathon Amsterdam 16 oktober 2016

 

De Marathon, voor de één is het bijna routine voor de ander een ultiem hardloop doel… Maar of je er nu 10 loopt of het is je eerste, het blijft altijd iets bijzonders!!

Op 16 oktober stonden Wilp Runners, Wietske, Arjan, Hans en ikzelf  aan de start van de TCS Amsterdam Marathon. Ook Sjirk van de SVK runners was van de partij en Larisa die in de eerste instantie ook deel zou nemen aan de Marathon stond door een blessure aan de start van de halve Marathon. Henri en Trienke die  ook mee zouden lopen, moesten helaas ook wegens hardnekkige blessures dit evenement aan hun voorbij laten gaan. Maar waren wel als supporters van de partij!

De start was om 9.30 dus om 5.30 vertrokken we richting onze hoofdstad. Wietske was de dag van te voren al die kant opgegaan dus die zouden we daar treffen.  Bij de sporthallen naast het Olympisch stadion konden de startnummers worden gehaald en was een Running EXPO ingericht. Arjan, Hans, Larisa en Sjirk gingen zich omkleden en ik ben vast richting het Olympisch stadion vertrokken, waar ik Wietske zou ontmoeten die de dag v.t.v. mijn startnummer voor mij had opgehaald.

Buiten bij het Olympisch stadion was het al een drukte van belang. Overal mensen die vol spanning wachten op de start van hun Marathon.  Hier moesten we ook afscheid nemen van onze supporters, want zonder startnummer kwam je het veld niet op. Samen met Wietske naar binnen gegaan. Wat een drukte en wat een sfeer!! Het veld was opgedeeld in verschillende startvakken. Ik stond in vak groen samen met Hans en Wietske Arjan en Sjirk stonden in roze.  Dus bij de ingang van het vak afscheid genomen van Wietske. Gelukkig vond ik vlak voor de start Hans weer terug in het startvak en konden we samen vol (gezonde) spanning de start afwachten.

Eerst vertrokken de wedstrijd lopers en daarna mochten we vak voor vak dan ook eindelijk van start. De eerste kilometers was het even zoeken naar een plekje en  een lekker tempo maar dat hadden we al snel te pakken. De route leidde ons door het Vondelpark en onder het Rijksmuseum en zo richting de Amstel. Overal stonden mensen langs de kant en was er muziek. Tot we bij de Amstel kwamen, hier werd het een stuk rustiger langs het parcours. Wel was er op het water een boot vanwaar we enthousiast werden toegezongen en een flyboarder die een leuke show weggaf. Rond de 15 kilometer moest Hans een sanitaire stop maken en liep ik in mijn eentje door. Naarmate ik verder langs de Amstel en dichter bij Oudekerk kwam begon ik echter steeds meer last van mijn knie te krijgen en ging ik dus ook steeds een beetje langzamer lopen. Eenmaal op de terugweg naar Amsterdam en onder de 21.1 kilometer boog doorgerend moest ik toch echt stoppen en mijn knie even rust gunnen. Balend van mezelf toch maar weer verder geprobeerd te lopen, maar helaas kon ik het nog maar stukjes van minder dan 1 kilometer volhouden. Al snel haalde Hans, die nog steeds lekker in zijn tempo zat, mij weer in. Ik heb hem nog toegeroepen dat mijn knie niet goed was en dat ik misschien wel moest opgeven en dat hij door moest lopen. Omdat pas over een kilometer of 5 onze supporters weer langs de kant zouden staan, toch eerst maar weer doorgelopen. Ik was tenslotte niet gekomen om op te geven.

IMG-20161016-WA0012

Uiteindelijk na 2 aspirines met mezelf afgesproken dat ik hoe dan ook niet zou opgeven en stukje bij beetje ging het steeds weer een beetje beter. Eenmaal  terug in de stad was er ook weer veel meer te zien langs de route qua publiek en muziek wat de aandacht wat afleidde en langzaamaan kwam de 42 kilometer steeds dichterbij. Ik zou het toch gaan redden!! Rond de 38 kilometer hoorde ik een bekende stem en liep ik weer naast Hans. Ook hij had het inmiddels zwaar en moest door last in zijn schenen ook steeds even rust nemen. Bij mij ging het door de aspirines en adrenaline weer steeds beter en ik kon zelfs nog weer versnellen tot bijna 12 km/p/u. Nog 1 x door het Vondelpark en dan via de Amstelveenseweg kwam het Olympisch stadion  binnen gehoorafstand. Steeds meer juichende mensen en muziek. Daar krijg je toch een beetje vleugels van en ik vond nog ergens nog een restje energie zodat ik toch nog met een sprint over de baan richting de Finish kon!! Wauw ik had het geflikt!! Wat ik halverwege de route niet meer had verwacht, was toch gelukt!! Ik mocht mezelf vanaf dat moment een Marathon loper noemen. Uiteindelijk was ik ook supertevreden met mijn tijd van 4.39.46

Een paar minuutjes later kwam ook Hans over de eindstreep en we konden samen de medailles in ontvangst nemen. Arjan(3.30.55), Wietske(3.47.13) en Sjirk(3.18.30) waren toen al een poosje binnen En samen met onze supporters op de tribunes afwachten tot Larisa zou finishen voor haar halve Marathon. Zij finishte in 2.06.13 en heeft ook een hele mooie prestatie neergezet.

IMG-20161016-WA0004

Al met al een mooie prestatie van alle Wilp Runners en een evenement waar we nog lang op kunnen terug kijken!

IMG-20161016-WA0029

Groetjes Harmke de Vries